Translate

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΧΜΕΤΗΣ /// ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ /// ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ




Γράφει η Ελευθερία Σοφιανοπούλου,μεταφράστρια


Το 2013, διάβασα την πρώτη ποιητική συλλογή του Ελευθέριου Αχμέτη, το «Επτά». Κοινά θεατρικά βιώματα με βοήθησαν πολύ να τον καταλάβω και να ταυτιστεί μαζί του η σκέψη μου. Στο «Επτά» εκφράζει την ανάγκη του για επανασύσταση των εννοιών και των λέξεων και βασικά του ερεθίσματα είναι οι αισθήσεις και τα συναισθήματα. Ο τρόπος που το καταφέρνει αυτό είναι μέσω αναθεώρησης της γλώσσας, καλοδουλεμένης ομοιοκαταληξίας ορισμένες φορές, ρυθμού και πειραματισμού με πολλούς τρόπους γραφής ποιημάτων. Κάτι που με κάνει να αναρωτιέμαι αν στο Ιντερμέδιο κατέληξε σε πιο ελεύθερο τρόπο γραφής επειδή βρήκε τη φωνή του ή αν το Ιντερμέδιο είναι αυτό που δηλώνει, δηλαδή το ενδιάμεσο, και τι θα δούμε στην επόμενη συλλογή. Ο λυρισμός και η ελπίδα της νιότης είναι εμφανείς, ταυτόχρονα όμως κάθε του λέξη είναι όπλο. Το «Επτά» με γέμισε με μια αγάπη για τη ζωή, για τον έρωτα, για την ποίηση, για το θέατρο, με μια ελπίδα για τον κόσμο και για τη νιότη και πολλά ακόμα συναισθήματα που δεν θα ήθελα να εκθέσω, πάντα ανάλογα με τα βιώματά μου.Το 2018, διάβασα τη δεύτερη ποιητική συλλογή του, το «Ιντερμέδιο». Αυτό που παρατηρείς πρώτα ξεφυλλίζοντας το Ιντερμέδιο είναι η διάταξη των ποιημάτων, που συντηρεί μία εννοιολογική συνοχή και δημιουργεί διακριτές συναισθηματικές ενότητες. Διαβάζοντάς το, εντόπισα τη λακωνικότητα και το πάντρεμα ενός ώριμου ρεαλισμού (που αποφεύγει τον κυνισμό και τις τυπολατρίες) και του εγγενή λυρισμού του, ως ανθρώπου. Ο γάμος αυτός είναι δείγμα επεξεργασίας των βιωματικών εμπειριών του και του περάσματος του χρόνου. Τα ποιήματά του, στίχοι των οποίων στέκονται ίσα στο βάθρο μαζί με τον Μπουκόφσκι και τον Λειβαδίτη αλλά που η γενιά των social media θα τους χρησιμοποιούσε για ενημέρωση της κατάστασής τους, μιλάνε για πολλά θέματα, μεταξύ άλλων, την ηδονή που γίνεται οδύνη και το αντίστροφο, την απώλεια, τον έρωτα και την έλλειψή του από τη ζωή. Ο Λευτέρης συνεχίζει να είναι ποιητής των αισθήσεων και των συναισθημάτων, να απογυμνώνει τα ένστικτα και τις αισθήσεις για να φτάσει στο «εγώ» του και στον κόσμο. Λίγο με φόβισε η αυστηρή αυτοκριτική του, μέσα στον έρωτά του για τον υπόλοιπο κόσμο και για τις απίστευτες δυνατότητες του ανθρώπου, σε αντίθεση με το πώς ο μέσος άνθρωπος επιλέγει "να κόψει κι άλλο ύφασμα" από το να σταθεί αντάξιος. Ο ίδιος όμως στα μάτια μου στέκεται αντάξιος. Αντάξιος του εαυτού του, της εποχής του, της ποίησης και του σύγχρονου σκεπτόμενου ανθρώπου.Ο Λευτέρης δεν μένει απαθής. Δεν μιλάει για τον "χειμώνα που έχουμε", αλλά ακόμα κι όταν νυχτώνει, "στέκεται και φωνάζει", προπομπός της άνοιξης και του καλοκαιριού.
 Σ’ ευχαριστώ πολύ Λευτέρη γι’ αυτό το αποκαλυπτικό ταξίδι! Καλή ζωή και δημιουργία σου εύχομαι και μακριά από τις καφέ Αρκούδες!







Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

ΠΕΡΙ ΤΡΕΛΑΣ /// ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΒΑΛΤΙΟ /// ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ



Γράφει η Ασημινά Ξηρογιάννη (Fractal, τχ. 31)
Η υπόνοια ή η βεβαιότητα της τρέλας κάνει ακόμα πιο γοητευτική μια συγγραφική προσωπικότητα  και περιβάλλει το όνομά της με το κύρος ενός ιερού μύθου. Ελκύει τους αναγνώστες να εξερευνήσουν αυτό το παράδοξο σύμπαν, να ψαχουλέψουν τη βιβλιογραφία και τη βιογραφία  και να μπουν στα άδυτα ενός αλλότριου κόσμου. Έχω στο μυαλό μου τον δικό μας Γεώργιο  Βιζυηνό και τον δικό μας επίσης Γιαννούλη Χαλεπά. Και οι δύο αξεπέραστοι,ο καθένας στον τομέα του. Ο Βιζυηνός ίσως ο σημαντικότερος Έλληνας διηγηματογράφος, με έντονες στα έργα του τις ψυχολογικές προεκτάσεις. Στην ουσία αυτά αποτελούν άρτια ψυχογραφήματα και κείνος θεωρείται πρωτοπόρος για την εποχή που έζησε και δημιούργησε. Ο δεύτερος είναι από τις σημαντικότερες μορφές της νεοελληνικής γλυπτικής από τα τέλη του 19ου αιώνα και ως σήμερα.
Το βιβλίο για το οποίο γράφω σήμερα δεν αφορά κανέναν από τους δύο, όμως αφορά ανθρώπους που έχουν με αυτούς εκλεκτικές συγγένειες. Από την τρέλα στη δημιουργία θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του κειμένου ή και αντίστροφα. O Mιχάλης Παπαντωνόπουλος και η Λαμπριάνα Οικονόμου μεταφράζουν 34 επιστολές πέντε σημαντικών ανθρώπων της παγκόσμιας διανόησης και τις προσφέρουν στο αναγνωστικό κοινό μέσω των νέων Εκδόσεων Κοβάλτιο. Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο των εκδόσεων. Το πρώτο είναι το «Βορτιστικό Μανιφέστο» που υπογράφεται, μεταξύ άλλων, από τον ποιητή Έζρα Πάουντ, τον συγγραφέα και ζωγράφο Γουίνταμ Λιούις και τον γλύπτη Ανρί Γκωντιέ-Μπρζέσκα. Αυτοί «εκφράζουν την αγωνία των μοντερνιστών του Λονδίνου να συναγωνιστούν τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά αβανγκάρντ κινήματα, συνδυάζοντας την ποίηση με την τέχνη της αφίσας».
Ξαναγυρίζοντας στο «Περί τρέλας», το βιβλίο όπου αναφέρομαι, σημειώνω πόσο σημαντικό είναι να προσπαθήσει να μπει κανείς στα άδυτα μιας «λοξής σκέψης» που φιλτράρει την πραγματικότητα διά της οδού του παραλόγου και δίνει κείμενα εξωφρενικά που αποτελούν γροθιά στο στομάχι με την διεισδυτικότητα και την ουσία της. Ο Αντονέν Αρτώ , η Βιρτζίνια Γούλφ, ο Νίτσε, ο Πόε και η Μαίρη Σέλλεϋ μονολογούν, φιλοσοφούν, παραληρούν, εξομολογούνται μέσα σε αυτές τις αποκαλυπτικές επιστολές που είναι ικανές να φωτίσουν και την ποιότητα, το εύρος και την αξία του συγγραφικού τους έργου. Αποκληροί, μοναχικοί και μόνοι στην ουσία προσπαθούν να αντέξουν σε έναν κόσμο στον οποίο με τίποτα δεν μπορούν να χωρέσουν!
Η ψυχική διαταραχή του Αρτώ είναι εμφανής και μέσα από τα σκίτσα τα «τρομακτικά» και μέσα από τις επιστολές που γράφει στη μητέρα του, σε άλλους ομότεχνους και καλλιτέχνες γενικότερα , σε διάφορους υπουργούς, στους γιατρούς του, ακόμα και στον Χίτλερ. Εξωφρενικά παράφορος, ερμηνεύει με δικό του τρόπο την πραγματικότητα, σκέψεις αρνητικές και στρεβλές στοιβάζονται στο μυαλό του ,υποφέρει από διχασμούς της προσωπικότητας και την αίσθηση ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει, όπως κάθε τέτοιου είδους ασθενής. Η σκέψη του ακροβατεί επικίνδυνα, πέφτει στην παγίδα του «σκέφτομαι, άρα υπάρχω», βιώνει άπειρους πειρασμούς, άπειρους «δαίμονες». «Διότι, κάθε Αληθινή Ποίηση, κ. Φερντιέρ, επιστρέφει-μια δεδομένη στιγμή-στις Ενέργειες της Πραγματικής Μαγείας και γιατί η Μαγεία του Ρεμπώ στην Αβησσυνία δεν είναι παρά συνέχεια των Επιφοιτήσεων και του Μια Εποχή στην Κόλαση, καθώς και η συμπύκνωση των χαμένων ποιημάτων από Το πνευματικό κυνήγι. Μα ποιός θα διανοούνταν να κατηγορήσει τον Αρτούρ Ρεμπώ για τρέλα ή παραφροσύνη, ή για κάποιου είδους ψύχωση εξαιτίας της», γράφει χαρακτηριστικά σε μία από τις τρομαχτικές επιστολές του που σκεπάζουν τον αναγνώστη με σκιές και δίνουν την αίσθηση του τερατώδους.
Η Γούλφ έχε επίγνωση ότι είναι ψυχικά άρρωστη. Διπολική, αποδεικνύεται φοβερά παραγωγική στα μεσοδιαστήματα επεισοδίων μανίας και κατάθλιψης. Και η δική της διάνοια πλήττεται από ένα σωρό δαίμονες, συχνά και εύκολα καταρρέει.
Γράφει επιστολές προς  τον σύζυγό της ενόψει της επικείμενης αυτοκτονίας της. Επιστολές σπαρακτικές, γεμάτες πόνο. «Δεν νομίζω ότι δυο άνθρωποι θα μπορούσαν να είναι πιο ευτυχισμένοι μέχρι που ήρθε αυτή η φρικτή αρρώστια. Δεν μπορώ να την πολεμήσω άλλο, ξέρω ότι σου καταστρέφω τη ζωή, ότι χωρίς εμένα θα μπορούσες να εργαστείς. Και ξέρω πως θα το κάνεις. Βλέπεις, ούτε αυτό το γράμμα δεν μπορώ να γράψω σωστά. Δεν μπορώ να διαβάσω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οφείλω όλη την ευτυχία της ζωής μου σε σένα», μεταφράζει η Λαμπριάνα Οικονόμου.
Στο ενδιαφέρον αυτό βιβλίο σειρά έχει ο Γερμανός φιλόσοφος Νίτσε, γνωστός για τα περίφημα «Γράμματα τρέλας». Μέσα στην παραλυτική ψυχική του διαταραχή μιλάει για δικές του ευεργεσίες στην ανθρωπότητα, για κόσμο που μεταλλάσσεται, για θεϊκούς γελωτοποιούς, για τις πολλαπλές του ταυτότητες και μετενσαρκώσεις σε Βούδα, Διόνυσο, Μ. Αλέξανδρο, Σαίξπηρ, Βολταίρο, Ναπολέων και άλλους, για την δική του θεϊκή υπόσταση. Ο λόγος του είναι παραληρηματικός και τον διακατέχουν παραισθήσεις μεγαλείου.
Ακολουθεί η περίπτωση του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, του οποίου το λογοτεχνικό του έργο είχε σημαντική επίδραση στην παγκόσμια λογοτεχνία, αποτελώντας θεμέλιο λίθο για την εξέλιξη σύγχρονων λογοτεχνικών ειδών, όπως η αστυνομική λογοτεχνία ή οι ιστορίες τρόμου και φαντασίας. Μέσα από την επιστολή του φαίνεται ότι προσανατολίζεται στην έκδοση κάποιου περιοδικού, αλλά μιλά και για το πλήγμα που του επέφερε ο χαμός της γυναίκας του. «Κάθε φορά ένιωθα όλες τις αγωνίες του θανάτου της-και σε κάθε έξαρση της ασθένειας την αγαπούσα όλο και πιο στοργικά και γαντζωνόμουν από τη ζωή της με ακόμα πιο απελπισμένο πείσμα. Είμαι όμως, ευαίσθητος από την κράση μου-νευρικός σε εξαιρετικά ασυνήθιστο βαθμό. Ήμουν τρελός ανάμεσα σε μεγάλα διαστήματα φρικτής λογικής. Κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσεων πλήρους ασυνειδητότητας, έπινα, ένας θεός ξέρει, πόσο συχνά ή πόσο πολύ. Ως εκ τούτου οι εχθροί μού απέδωσαν την τρέλα στο ποτό και όχι το ποτό στην τρέλα. Πραγματικά, είχα σχεδόν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα μόνιμης γιατρειάς, όταν τη βρήκα στον θάνατο της συζύγου μου. Αυτόν μπορώ να τον υπομείνω και τον υπομένω όσο είναι εφικτό για έναν άνθρωπο […] Θεέ μου, τί μελαγχολία η ύπαρξη!» 
Η Μαίρη Σέλλεϋ , η συγγραφέας του Φρανκενστάιν και σύζυγος του ποιητή Πέρσυ Σέλλεϋ, μια άλλη θραυσματική ύπαρξη με χαώδη ψυχικό κόσμο  και τραύματα της Μοίρας που δεν μπορεί να διαχειριστεί. Της ταιριάζει ο στίχος από τον Άδωνι: Ma o χρόνος μ’ αλυσόδεσε και δεν μπορώ να φύγω.
Οι εγκλεισμοί, τα ψυχιατρεία, τα άσυλα, οι δεσμώτες της διανοίας, του απείρου και του ονείρου. Πολλές φορές η τρέλα και η λογική εμπλέκονται και συμπλέουν επικίνδυνα. Τα όριά τους είναι αξεδιάλυτα. Η οδύνη μπορεί να είναι δημιουργική ή μήπως η οδύνη της δημιουργίας μπορεί να οδηγήσει στην κατάθλιψη, την μανιοκατάθλιψη και άλλα ψυχικά σύνδρομα; Και η τέχνη που είναι μέσα σε όλα αυτά; Όταν ο καλλιτέχνης αρρωσταίνει, αρρωσταίνει άραγε και η τέχνη του; Ή μήπως αυτή απογειώνεται εν τέλει;
Εξαιρετικό πρωτότυπο, καλαίσθητο και μελετημένο βιβλίο που αξίζει κάποιος να το έχει στη βιβλιοθήκη του. Ωραίες, στρωτές, λειτουργικές μεταφράσεις, πλούσιες κατατοπιστικές σημειώσεις, άκρως ενδιαφέρον θέμα για τους λάτρεις της ιστορίας της λογοτεχνίας και όχι μόνο.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ /// ΠΟΙΗΤΙΚΗ ///// 20ο ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΤΕΥΧΟΣ



Περιοδικές Περιπλανήσεις

Τρίτη 23/1

19.30

Ο Χάρης Βλαβιανός μας ξεναγεί στο νέο  20ο τεύχος 
της Ποιητικής
γιορτάζοντας μαζί μας
τα 10 χρόνια κυκλοφορίας του Περιοδικού.

Επιμέλεια Εκδηλώσεων:Aγγελική Λάλου



****

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ //// ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ /// ΤΟ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΟ ΕΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ




Ηδονές και πάθη της ανάγνωσης
Πόλις 2017,


264 σελ.

Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης και ποιο το ιδανικό βιβλιοπωλείο; Πώς γίνεται κάποιος να αφήνει μισοδιαβασμένα τα πιο αγαπημένα του βιβλία ή να τα διαβάζει από το τέλος προς την αρχή; Υπάρχει ιδανικό μέρος για διάβασμα; Ποιο βιβλίο ενδείκνυται για κάθε τοποθεσία; Υπάρχουν άραγε βιβλία που είναι προτιμότερο να διαβαστούν με άκοπες τις σελίδες τους; Πόσους τόμους περιέχει μια ιδανική βιβλιοθήκη και ποιος είναι ο τέλειος τρόπος να τους ταξινομήσεις μέσα σε αυτήν; Πώς αναγνωρίζουμε έναν αληθινό βιβλιόφιλο και τι είδους άνθρωποι είναι όσοι δανείζουν βιβλία; Είναι καλύτερο να διαβάζεις γυμνός ή να διαβάζεις ξυπόλυτος; Τι κάνουν οι ντετέκτιβ στα αστυνομικά μυθιστορήματα όταν δεν κάνουν έρευνες; Και σε τι διαφέρει, τελικά, ένας βιβλιόφιλος από έναν βιβλιοφάγο και αυτός ο τελευταίος από έναν βιβλιομανή;Με τέτοιου είδους ζωτικά ερωτήματα, και άλλα τόσα παρόμοια, καταπιάνεται ο αναγνώστης που "πρωταγωνιστεί" στα τριάντα πέντε δοκίμια του βιβλίου, στην προσπάθειά του να διερευνήσει τη φύση της ανάγνωσης, τις ηδονές που η τέχνη αυτή προσφέρει και τα πάθη που προκαλεί. Διερεύνηση που εξαρχής μετατρέπεται σε ένα απολαυστικό όσο και διδακτικό παιχνίδι, καθώς ο αναγνώστης, πάντα με το μολύβι στο χέρι, μετατοπίζει την προσοχή του διαρκώς από τον έναν συγγραφέα στον άλλο κι από το ένα βιβλίο στο άλλο, ενώ το βλέμμα του αγκαλιάζει ταυτόχρονα την τυπωμένη σελίδα μπροστά του και την κίνηση του κόσμου γύρω του.Ποια είναι τα πιο αγαπημένα του βιβλία και, κυρίως, πότε προλαβαίνει και τα διαβάζει όλα αυτά;

biblionet.gr



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ //// ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ //// ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ



Οι εκδόσεις Momentum σας προσκαλούν
στην παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας
«Το θέατρο στην ποίηση, 55 σύγχρονοι Έλληνες ποιητές»,
τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου και ώρα 6.30 μ.μ.
​στο Black Duck Multiplarte ( Χρήστου Λαδά 9α).
Για την ανθολογία θα μιλήσει η ποιήτρια και κριτικός λογοτεχνίας Άννα Αφεντουλίδου, ενώ ποιητές και ποιήτριες που συμμετέχουν θα διαβάσουν ποιήματά τους, στο πλαίσιο ενός θεατρικού διαλόγου μεταξύ τους. Την παρουσίαση θα συντονίσει η ανθολόγος του τόμου, ποιήτρια Ασημίνα Ξηρογιάννη.
 
*****
Σχετικά με την ποιητική ανθολογία «Το θέατρο στην ποίηση»:
 
Η ποιήτρια και θεατρολόγος Ασημίνα Ξηρογιάννη ανθολογεί 55 σύγχρονους ποιητές και ποιήτριες σε έναν τόμο όπου συνομιλούν διαφορετικές γενιές Ελλήνων δημιουργών. Είναι η πρώτη φορά που μια ανάλογη ανθολογία εκδίδεται στην Ελλάδα και αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για κάθε ποιητή, για κάθε άνθρωπο του θεάτρου, για κάθε φιλόλογο και για όσους αγαπούν την ποίηση και το θέατρο.
 
Στην ανθολογία συμμετέχουν με ποιήματά τους: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Αντιόπη Αθανασιάδου, Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Βασίλης Αμανατίδης, Νάσος Βαγενάς, Νάνος Βαλαωρίτης, Καίτη Βασιλάκου, Γιώργος Βέης, Ιωσήφ Βεντούρας, Χάρης Βλαβιανός, Στέλλα Βοσκαρίδου, Σπύρος Λ. Βρεττός, Αγγέλα Γαβρίλη, Γιώργος Γκανέλης, Εσμεράλδα Γκέκα, Ελένη Γκίκα, Άννα Γρίβα, Γιώργος Γώτης, Ελένη Δημητριάδου Εφραιμίδου, Νίκος Ερηνάκης, Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Μαρία Κουλούρη, Θανάσης Κριτσινιώτης, Φροσούλα Κολοσιάτου, Χάρις Κοντού, Κατερίνα Κούσουλα, Χλόη Κουτσουμπέλη, Στάθης Κουτσούνης, Ελευθερία Κυρίτση, Γιάννης Β. Κωβαίος, Νίκος Λάζαρης, Γιώργος Λίλλης, Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Αλέξιος Μάινας, Χάρης Μελιτάς, Νεκταρία Μενδρινού, Γιώργος Μοράρης, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Γιώργος Μπλάνας, Κωνσταντίνος Μπούρας, Άγης Μπράτσος, Χαρίλαος Νικολαΐδης, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Έκτωρ Πανταζής, Όλγα Παπακώστα, Ειρήνη Παραδεισανού, Τίτος Πατρίκιος, Γιολάντα Πέγκλη, Σταμάτης Πολενάκης, Κώστας Θ. Ριζάκης, Νίκος Σκούφος, Αλέξης Σταυράτης, Γιάννης Στίγκας, Γιώργος Τζιας, Θωμάς Τσαλαπάτης.



Το θέατρο στην ποίηση, 55 σύγχρονοι Έλληνες ποιητές Ποιητική Ανθολογία Ανθολόγηση-Εισαγωγή: Ασημίνα Ξηρογιάννη
Επιμέλεια: Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αγγέλα Γαβρίλη
Εξώφυλλο: Κυριάκος Γουνελάς
Εκδόσεις Momentum 2017
ISBN: 978-960-9796-85-9
 
Εκδόσεις Momentum: Τηλ: 210 3315186 e-mail: info@momentumbooks.gr


ΚΡΙΤΙΚΕΣ / ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ:

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

notationes XEIMΩΝΑΣ 2018 /// ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ [ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ]




Το  πρώτο notationes του 2018!Καλή χρονιά να έχουμε και καλή ανάγνωση!!!

Επιλογή-Επιμέλεια Ασημίνα Ξηρογιάννη









































*H φωτό είναι παρμένη από εδώ!

notationes /// XEIMΩΝΑΣ 2018, /// ΟΥΙΛΙΑΜ ΜΠΛΕΙΚ /// ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ




Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Στον κήπο του ΄Ερωτα πήγα.
Και είδα εκείνο που δεν είχα ξαναδεί:
'Eνα Ξωκλήσι είχε χτιστεί καταμεσής,
Εκεί που έπαιζα συχνά πάνω στη χλόη.

Και στο Ξωκλήσι οι πόρτες ήτανε κλειστές,
Και «Απαγορεύεται»  έγραφε πάνω από την πύλη'
Κι έτσι επέστρεψα στου 'Ερωτα τον Κήπο
Που είχε πολλά υπέροχα λουλούδια,

Και τον βρήκα κατάμεστο από μνήματα
Και ταφόπλακες εκεί που περίμενα λουλούδια'
Και Ιερείς με μαύρα ράσα περπατούσαν ,
Και έδεναν του πόθους μου  και τις χαρές μ' αγκάθια.

***

ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

'Οποιος  για τον εαυτό του τη χαρά κρατάει
Τη φτερωμένη τη ζωή καταργεί,
μα όποιος φιλάει τη χαρά όταν πετάει
Ζει στης Αιωνιότητας την αυγή.

***
ΟΥΙΛΙΑΜ ΜΠΛΕ Ι Κ ,16 ποιήματα,Εισαγωγή -Μετάφραση Γιάννης Λειβαδάς,Εκδόσεις Κουκούτσι,2015

***