Translate

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΑΡΗΓΚΙΟΛΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ



ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ


ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2012

       *               

ΦΥΛΛΑ ΧΑΛΚΟΥ


Πλέουμε σε καθαρό νερό,
γύρω μας φύλλα χαλκού απειλούν με πτώση,
φύλλα φθινοπώρου που αιμορραγούν
και θέλουν να καρπίσουν.

Ρυτίδες στο νερό το πέρασμά μας·
πού θα μας πάει η ροή,
σε ποια θάλασσα θα καταλήξει το ποτάμι;

Ο άνεμος σηκώνει τα φύλλα, τα στροβιλίζει,
καταστρέφει την ομορφιά του τυχαίου.
Η νύχτα θα φέρει άλλες εκδοχές
να ψιθυρίσουν τα μυστικά του επερχόμενου χειμώνα.

Ίχνη στο χιόνι βαθιά, αποτυπώματα,
στοιχεία και τεκμήρια μιας παγωμένης ιστορίας
δεν αρκούν για την απόδειξη του τετελεσμένου.


 ***


ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ  [1993]


Χειρουργός ή πλαστουργός;
Σ έναν κόσμο που θέλει αφαίρεση
τι να προσθέσει ένας ποιητής;


 ***

ΣΑΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΝΘΕΙ


Δεν ήρθε η ώρα να ειπωθεί
της νύχτας το άδειο κοχύλι,
τους ψίθυρους να σκορπίσει
στη διεύθυνση του χιονιού.

Ο κράχτης πωλητής
στη σιωπή απεργεί.
Η νύχτα κάτασπρη
σε απελπίζει.

Κι εγώ θα ’ρθω τότε που θα ’χεις πάψει
να ελπίζεις στο γυρισμό μου,
ολόκληρος βαμμένος στα μαύρα
σαν μέρα που πενθεί το θάνατό μου.


  ***

ΡΑΚΟΣΥΛΛΕΚΤΗΣ


Παλεύω με τις λέξεις τη νύχτα,
τη μέρα σκαλίζω ό,τι απόμεινε
ρακοσυλλέκτης σε χωματερή
λίθους πολύτιμους γυρεύω.



 ***

ΜΑΓΙΑ ΑΓΓΕΛΟΥ /// 'ΕΛΑ.ΚΑΙ ΓΙΝΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ



                                     ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ


(Maya Angelou, πραγματικό όνομα: Marguerite Annie Johnson, 1928-2014) Ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, πεζογράφος, ακτιβίστρια και καθηγήτρια πανεπιστημίου. Θεωρείται από τις πιο σπουδαίες Αμερικανίδες ποιήτριες, ως «μια από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές μορφές της Αμερικής κατά την τελευταία 50ετία» και μια από τις «μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας».




Ελα. Και γίνε το μωρό μου.


Ο αυτοκινητόδρομος είναι γεμάτος μεγάλα αμάξια
που δεν βιάζονται για κάπου
Kι οι σύντροφοι καπνίζουν ό,τι καίω
Κάποιοι άνθρωποι τυλίγουν τη ζωή τους γύρω από ένα ποτήρι με κοκτέιλ
Και συ κάθεσαι και συλλογιέσαι
πού να στραφείς.
To 'χω.
Ελα. Και γίνε το μωρό μου.

Κάποιοι προφήτες λένε πως ο κόσμος θα χαθεί
αύριο
Αλλά κάποιοι άλλοι λένε πως μας μένουν ακόμα μια δυο βδομάδες
Οι εφημερίδες είναι γεμάτες παντός είδους ανθισμένο τρόμο
Και συ κάθεσαι και αναρωτιέσαι
Τι να κάνεις.
To 'χω.
Ελα. Και γίνε το μωρό μου.


Πρώτη δημοσίευση:https://www.vakxikon.gr/%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-edward-thomas-gavin-ewart-maya-angelou/
* Η φωτό είναι παρμένη από https://www.tes.com/lessons/C7GDVu0xg9is7w/maya-angelo

GAVIN EWART /// ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΥΘΟΥ ΧΑΪΚΟΥ





                                     ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

Gavin Buchanan Ewart (4 Φεβρουαρίου 1916 – 25 Οκτωβρίου 1995). 'Ηταν Βρετανός ποιητής. Το 1971 βραβεύτηκε
με το Cholmondeley Award.



ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΥΘΟΥ ΧΑΪΚΟΥ



Mετά την Πρώτη Νύχτα
ο Ηλιος φίλησε το Φεγγάρι: «Πολυαγαπημένο,
ήσουν υπέροχο!



Πρώτη δημοσίευση:https://www.vakxikon.gr/%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-edward-thomas-gavin-ewart-maya-angelou/
H ΦΩΤΌ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΜΕΝΗ ΑΠΟ :EΔΩ 

*** 

PHILIP EDWARD THOMAS /// ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ ;




Μεταφράζει η Ασημίνα Ξηρογιάννη


Philip Edward Thomas (3 Μαρτίου 1878 – 9 Απριλίου 1917). Bρετανός ποιητής, δοκιμιογράφος και πεζογράφος. Τον θεωρούν «ποιητή του πολέμου», παρόλο που μόνο λίγα από τα ποιήματά του έχουν να κάνουν με τις εμπειρίες του από τον πόλεμο. Η καριέρα που στην ποίηση ήρθε αφού πρώτα είχε διαπρέψει ως λογοτεχνικός κριτικός και πεζογράφος. Στα 1915, κατετάγη στον Αγγλικό Στρατό για να πολεμίσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και σκοτώθηκε σε μάχη δύο χρόνια μετά.

*

ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ;

Θα έρθεις;
Θα έρθεις;
Θα ιππεύσεις
τόσο αργά
στο πλευρό μου;
Ω, θα έρθεις;

Θα έρθεις;
Θα έρθεις;
Aν η νύχτα έχει
ένα φεγγάρι,
ολόκληρο και φωτεινό;
Ω, θα έρθεις;

Θα ερχόσουν;
Θα ερχόσουν;
Εάν το μεσημέρι έδινε φως,
όχι το φεγγάρι;
Όμορφη, θα ερχόσουν;

Θα είχες έρθει;
Θα είχες έρθει
χωρίς να περιφρονείς,
Αν ήταν
ακόμη πρωί;
Αγαπημένη, θα είχες έρθει;

Αν είναι να έρθεις
Βιάσου κι έλα
Οι κουκουβάγιες έκλαψαν'
Σκοτεινιάζει
για να ιππεύσεις.
Αγαπημένη, όμορφη, έλα.


*** 
Πρώτη δημοσίευση:https://www.vakxikon.gr/%CE%BD%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-edward-thomas-gavin-ewart-maya-angelou/

ΜΑΡΙΚΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ /// ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ



Μάρκ Σαγκάλ



Πόλη 2008

Το Καράβι
Άγκυρα στον πάτο της θάλασσας
Ένα ταξίδι
Το βλέμμα
Ο αέρας ο ίδιος
Με κοιτά και χαμογελά
Μοιάζει με μένα
Είναι εγώ
Για μια ζωή ειρηνική
Ξαναγράφω ποιήματα


****

Καλοκαίρι μου

Κοιτάω την Καλοκαιρινή εποχή του Σαγκάλ
βλέπω την ντροπή πράσινη
την ερωτική σκέψη κόκκινη
την αγάπη που περιμένει λευκή
τον έρωτα που καίει κίτρινο
το όνειρο του "μαζί" γαλάζιο
ναι το καλοκαίρι του Σαγκάλ και το δικό μου έχουν πολύ μπλε.

****

Βυθός

Εδώ βλέπεις
Τα σωματίδια της ύλης
Που είναι φτιαγμένα όλα και όλοι
άμμος
Βλέπεις επίσης
Το καλοζυγισμένο ουράνιο σώμα
Που βασιλεύει
Στο πιο αθώο χρώμα
Το χρώμα του βυθού
Και της απεραντοσύνης
Του τίποτα.


****



Απόγευμα στις Κυκλάδες


Στην αχνιστή σιωπή
Παρακολουθώ το ταξίδι των αφρών
Απέναντι νησιά
Ήλιος
Σελήνη
Στα πόδια της
κάθε απόγευμα
σβήνει. 
(Ανέκδοτα)
****

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΛΙΑΚΟΥ /// ΡΟΥΑ ΜΑΤ



ΡΟΥΑ-ΜΑΤ

είπες,
κι πήρες το παιχνίδι.
Σκέφτηκα τις προηγούμενες κινήσεις,
πώς έχασα το κάστρο,
μετά τον αξιωματικό.
Πώς αυτομόλησαν οι στρατιώτες μου,
μπροστά στη βασίλισσά σου.

Εσύ, μάλλον,
ήξερες τί θα γίνει απ’ την αρχή.
Από τότε που με κοίταξες
απ’ τον καθρέφτη του οδηγού,
μαρσάροντας μεταξύ πρώτης κι δεύτερης
(γιατί να χάνουμε χρόνο;).

Παρεπιπτόντως,
είδα προχθές το αυτοκίνητό σου εκείνο,
παρατημένο στην Κατούνη -
πατικωμένη σκόνη κι κολλημένα διαφημιστικά
στο παρμπρίζ.

Στον καθρέφτη,
κρεμασμένος ένας βασιλιάς. 

***

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

XΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΡΟΥΤΣΟΣ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Το παιδί της στείρας



Είσαι η αλμύρα που λείπει απ' το αλάτι
ο χρόνος που βρέχεται χωρίς σκουριά
το είδωλο που δεν καθρεπτίζεται
στη λίμνη όταν στην όχθη στέκομαι 
ένα βιολί χωρίς χορδές
ένα πιάνο χωρίς τα μαύρα πλήκτρα
τα νύχια που δεν έφαγα στην αγωνία μου
και τώρα ξύνουν την πληγή μου.

Είσαι πυλώνες ρεύματος χωρίς καλώδια
που αναχωρήσανε να δώσουν φως
μες στα τυφλά λαμπιόνια μου
μπας και κρατήσουνε το σύρμα
που απ' τον λαιμό ξετύλιξα
και σπινθηρίσουν
ελπίδες σβησμένες στο κεφάλι.

Το εδώ χωρίς το τώρα
το τώρα χωρίς ρολόι
ρολόι χωρίς τους δείκτες
δείκτες που στρέφονται στο αβέβαιο
αβέβαιο χωρίς καρδιά
καρδιά χωρίς έρωτα
και λέξη που δεν βρήκε γράμματα
μες στον κατάφωτο ψαλμό
από κεριά δίχως τη θρυαλλίδα.

Είσαι εκεί που δεν μπορώ να πάω
και πάω όπου δεν μπορώ
σαν άγκυρα που δεν αγγίζει τον βυθό
και πιάνεται από το θαύμα
της ευχής, να γίνεις το παιδί μιας στείρας!


 ***

Έχω τον Άδη στα χείλη

Μιας και το στόμα
Σα μετανάστης έφυγε
εκπατρισμένο
στο πουθενά
αχαρτογράφητο και ανιστόρητο
δίχως καν χρόνο, αιωνιότητας φιλί.
Βάζω το χέρι μου μπροστά
όχι για να σιωπήσω
μα μην και δουν πως δεν υπάρχει στόμα
και με εντάξουν μες στη φατρία της σιωπής

 ***

Aνίσκιωτη γυναίκα

Στα σύνορα που αλαλάζουν προχωρώντας
Της έβαλα στο στόμα την κραυγή
Που λόγχιζε τον ουρανό να βρέξει .
Κάποτε μάθαινε να μασά τα λόγια της
Δίχως  τα δόντια πια αν και έσφυζε η νιότη της
Δροσίστηκε λιπόθυμη  η  γλώσσα.
Ανάβλεψε επάνω μου
Κραυγάζοντας στους άναυδους φρουρούς της σιωπής
«Είμαι η νιότη που δεν κάψατε
Η μήτρα που δεν ρίξατε τον γόνιμο καρπό
Και σβήνεστε στην άκρη των κρίνων
Γιατί ο αιώνας ήρθε και κριθήκατε.
Δεν κόπηκα στη χάση μου
Κι όσο με κρύβετε ,πανσέληνος θα γίνομαι
Όσο με καίτε,ανίσκιωτη ημέρα.»


 *Η εικόνα είναι παρμένη από ΕΔΩ

***