Translate

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ /// ΤΕΤΗ ΣΩΛΟΥ /// ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ /// ΠΟΡΝΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ///




Τα Βούρλα ήταν ένα τεράστιο δηµόσιο µπορντέλο στη Δραπετσώνα, που έφτιαξε ο δήµος του Πειραιά το 1875. Λειτούργησε επί έξι δεκαετίες υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνομίας. Ήταν περιφραγμένο µε ψηλό μαντρότοιχο, είχε πτέρυγες µε ομοιόμορφα κελιά κι έµοιαζε µε φυλακή. Τον καιρό της Κατοχής μετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή τελείωσε τη σταδιοδρομία του το 1970 που κατεδαφίστηκε.

Τα Βούρλα ήταν ο πάτος στην ιεραρχία του πληρωμένου έρωτα. Εκεί συγκεντρώθηκαν οι πόρνες που δεν είχαν ούτε όνοµα ούτε µέλλον και δεν έβγαιναν παρά µόνον µε ειδική άδεια. Η φωνή τους δεν έβγαινε από τη µάντρα των Βούρλων.
Έχουν περάσει σχεδόν 80 χρόνια από τότε που έκλεισε το µπορντέλο-στρατώνας των Βούρλων. Οι γυναίκες αυτές εδώ και χρόνια δεν ζουν πια. Η αγωνία τους ήταν να µείνει κάτι πίσω τους που να θυµίζει τη βασανισμένη τους ύπαρξη.

«Εγώ δεν θα γεράσω ποτέ. Μου είπε µια γύφτισσα πως θα µε σκοτώσει κάποιος. Τόσο το καλύτερο!»

Η έρευνα της συγγραφέως, σκιτσογράφου και μεταφράστριας Τέτης Σώλου δημοσιεύτηκε στη HuffPost, αναδημοσιεύτηκε στη «Μηχανή του Χρόνου», και τώρα με προσθήκη αδημοσίευτου υλικού κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Ars Libri.





«Κάτι να μείνει από μένα»
Πόρνες στα Βούρλα
Τέτη Σώλου
Έρευνα
Εκδόσεις Αrs Libri 2017
Σελίδες: 96


ISBN: 978-618-82634-5-1



Εκδόσεις Ars Libri
Θεμιστοκλέους 42, 106 78, Αθήνα-Τηλ: 21 1183 5524

e-mail: info@arslibri.gr

****

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ VARELAKI ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ /// Henry James /// Ντε Γκρέυ: Μια ρομαντική ιστορία




Henry James

Ντε Γκρέυ: Μια ρομαντική ιστορία



μετάφραση Αργυρώ Μαντόγλου

Ars Nocturna 

****

Μια παράξενη ερωτική ιστορία, μια αναπόδραστη κατάρα, πρόσωπα ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο σε μια νεανική νουβέλα του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα.Το  μεγάλο του «πνεύμα » διαφαίνεται και σε αυτή τη νουβέλα που έγραψε μόλις 25 ετών.Μέσα εδώ συνδυάζει  την αμφισημία  με την ιστορία.Την εποχή που έγραψε το εν λόγω έργο,ο Τζέιμς βίωνε μια κρίσιμη καμπή στη ζωή του που τον οδήγησε και στον εκπατρισμό του.Το ενδιαφέρον του για το «κοσμοπολίτικο» μυθιστόρημα είχε μειωθεί,αλλά και για τα κοινωνικά και πολιτικά θέματα της εποχής του.Ο χαμός κάποιων στενών του φίλων αλλά και η απογοήτευσή του από τον κυνισμό της αμερικάνικης κουλτούρας,τού δημιούργησαν την αίσθηση  μιας απόστασης και μιας αλλόκοτης ποιότητας που παραμόνευε πίσω από τα πράγματα.«Βλέπω φαντάσματα παντού»είχε γράψει σε κάποιον φίλο του,αλλά τα «φαντάσματα»των δύσκολων εκείνων χρόνων είναι  το αποτέλεσμα της γενικότερης αποξένωσης από τη διάλυση των συμβάσεων της βικτοριανής εποχής και του επίπλαστου καθωσπρεπισμού και όχι λόγω κάποιας υπερφυσικής αποκάλυψης.

(Απόσπασμα από την εισαγωγή της Αργυρώς Μαντόγλου)



***



Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΚΑΣ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ


                                             

ΕΚΕΙ

Εκεί
που σε πρωτοαντίκρισα
ευλογημένος τόπος.

Εδώ 
όπου σε σκέφτομαι
ευλογημένος χώρος.

Τότε
που συγκλονίστηκα
ευλογημένη ώρα.

Τώρα 
που ακόμα κι οι σκιές κρατάνε φως
χρόνος ευλογημένος.

Χθες 
νόμιζα πως ζούσα.
Σήμερα 
νιώθω να ζω.

Αύριο
θέλω μόνο
μαζί να είμαστε.


***


ΜΠΟΥΡΙΝΙ

Η 
θάλασσα.
'Ηρεμη ,γαλήνια,αργοσαλεύει
στον μεσημεριανό της ύπνο.

Ο 
αέρας.
Τη χα ι δεύει τρυφερά,
απαλά στην αρχή
ανεπαίσθητα μα καταλυτικά.

Ανατριχιάζει.
Της ξεσηκώνει πόθους, ορμές
με αγγίγματα ,με φιλιά
επιθυμίες φουντώνει.

Την κρίσιμη στιγμή
βίαιος γίνεται
απότομα εισχωρεί
στις θηλυκές υγρές καμπύλες
κι εκείνες αγριεύουν
κύματα αφρισμένα
χτυπάν τα βράχια στη στεριά
αέρας και νερό σε σώμα ένα.

Στα μουσκεμένα σεντόνια της γης
ως τον απάτητο βυθό
ένταση,κορύφωση,σπασμοί,
εκρήξεις ,απανωτοί σεισμοί,
ολοκλήρωση.

Μετά,η γλυκιά νηνεμία.
Εκείνη χορτασμένη,ανασαίνει αργά.
Άκου τον φλοίσβο
στη βρεγμένη αμμουδιά.

***

                                                                  Ερώ
                                                         Γιώργος Ρούσκας
                                                          Σοκόλη 2017

***

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΑΝΤΙΔΟΥ /// Κόριννα (1946-1949)






Κόριννα (1946-1949)


Ένα ξεχωριστό μαθητικό περιοδικό του Αχιλλοπουλείου Παρθεναγωγείου

Μαρία Αδαμαντίδου
επιμέλεια: Δημήτρης Φύσσας

ΑΩ Εκδόσεις, 2017
96 σελ.


«Σε ρέουσα δημοτική, γεμάτη ελληνική ψυχή, το μικρό αυτό περιοδικό δείχνει την γνησιότητα και την ζωντάνια του Αιγυπτιώτου ελληνισμού. Θα άξιζε τα παιδιά των δικών μας σχολείων να το διαβάσουν, (…) να το μιμηθούν αν μπορούν…»

Η Καθημερινή, 20 Μαΐου 1947


***

Στο μεταπολεμικό Κάιρο, σε περίοδο μεταβατική για την Αίγυπτο και τους Έλληνες της χώρας, γεννήθηκε η Κόριννα, με πρωτοβουλία μαθητριών του παρθεναγωγείου της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου. Γεμάτο ιδεαλισμό και προσεγμένο από κάθε άποψη, το περιοδικό μέτρησε μόνο εννέα τεύχη. Η –για πολιτικούς λόγους– διακοπή της έκδοσής του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς φωτογραφίζει μια κρίσιμη για τους Αιγυπτιώτες χρονική στιγμή, με φόντο το ταραγμένο αιγυπτιακό τοπίο. Μα σημαντικότερη, ίσως, για την πολιτισμική της αξία είναι η κληρονομιά της Κόριννας: μαθητικά γραπτά όπου αποτυπώνονται η χαρά του ερχομού στο σχολείο, ο σεβασμός στον δάσκαλο, η κοινωνική συνείδηση, η όρεξη για δουλειά, δίπλα στον νεανικό ενθουσιασμό και την άκρατη αγάπη για την Ελλάδα, δίνουν το στίγμα μιας γενιάς — εύγλωττα ντοκουμέντα ελληνικής παιδείας, σχολικής κουλτούρας και γενικότερα, της ζωής μιας ακμάζουσας ακόμη παροικίας. Εβδομήντα χρόνια αργότερα, η παρούσα έκδοση έρχεται να προσθέσει τη διαδρομή της Κόριννας στο λαμπρό κεφάλαιο της παιδείας των Αιγυπτιωτών, που δεν έχει ακόμη μελετηθεί στον βαθμό που της αξίζει.

***

Η Μαρία Αδαμαντίδου γεννήθηκε στο Κάιρο, μαθήτευσε στο Αχιλλοπούλειο Παρθεναγωγείο και την Αμπέτειο Σχολή και σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Καΐρου. Στην Ελλάδα σταδιοδρόμησε στον περιοδικό Τύπο ως αρχισυντάκτρια και διευθύντρια σύνταξης, με συντομότερες θητείες στη μετάφραση, τη γελοιογραφία και την επιμέλεια εκδόσεων. Μεταξύ άλλων, ήταν υπεύθυνη έρευνας και σύνταξης κειμένων για το δίγλωσσο λεύκωμα Μίκης Θεοδωράκης: Οι αφίσες μου (Εκδόσεις Κέρκυρα, 2007).
Παράλληλα, από τη δεκαετία του 1990 ασχο­λείται ποικιλόμορφα με την αιγυπτιώτικη ιστορία και έχει στο ενεργητικό της: τη συγγραφή των βιβλίων Ελληνικός αθλητισμός στο Κάιρο του 20ού αιώνα και Ελληνικός περίπατος στο Κάιρο (εκδόσεις της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, στις συλλογές της British Library και της Library of Congress), μελέτη για τον ζωγράφο Σταμάτη Βασιλείου (Πανεπιστήμιο Princeton, http://libguides.princeton.edu/c.php?g=84432&p=541391), δημοσιεύσεις άρθρων, οργάνωση εκδηλώσεων, ομιλίες με προβολή εικόνων για την παροικία και τις ελληνικές εκκλησίες Καΐρου, τον αιγυπτιώτικο Τύπο, τις ομοιότητες ελληνικού και αιγυπτιακού σινεμά.
Οι πιο πάνω δράσεις πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, το Κάιρο και την Αλεξάνδρεια στο πλαίσιο της συνεργασίας της με –μεταξύ άλλων– τον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων, την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου, την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας, τον Σύλλογο Ελλήνων Καΐρου και τον Σύλλογο Αμπετείου Σχολής (ιδρυτικό μέλος των δύο τελευταίων).
Ως φωτογράφος ελληνικών χώρων Καΐρου και Αλεξάνδρειας πραγματοποίησε την ατομική έκθεση Places of the Heart (Κάιρο, 1998) και συμμετείχε στην έκθεση «Οι Έλληνες της Αιγύπτου: Η άλλη πλευρά της Μεσογείου» (Δήμος Αθηναίων, 2000). Έχει επίσης συστήσει ιστορικό φωτογραφικό αρχείο (σχολεία, επιχειρήσεις κ.ά.) και αρχείο προφορικής ιστορίας. Αυτόν τον καιρό ασχολείται με τη συγγραφή της ιστορίας του Αχιλλοπουλείου Παρθεναγωγείου Καΐρου.
Ζει στην Αθήνα με τον σύζυγό της Άγγελο Κουτρουμπάκη

****

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ /// ΑΓΕΝΝΗΤΗ ΓΗ





ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

58 ποιήματα, 58 πράξεις πληγής στα περιθώρια του χρόνου. Μια «Αγέννητη γη» έτοιμη να υποδεχτεί το μέλλον, που έρχεται επιβεβαιωμένο και σίγουρο. Ποιήματα που αιμορραγούν, σχηματίζοντας έναν νέο ορίζοντα. Σηματοδοτώντας εκείνη την αρχή, που περίμενε να ανθήσει ως γενέθλιος τόπος.

Η ζωή που αναγεννιέται, η ζωή που κερδίζεται· η ζωή που είναι παρούσα για να θυμίζει πως κάθε φορά που η αλήθεια αποσιωπάται, οι λέξεις -κοφτερές σαν νυστέρι– θα δείχνουν πάντα τον δρόμο.

Ίχνος ρωγμής

Κι όταν σε ρωτήσουν
να μην τους πεις ποτέ
πως μ’ αγάπησες

Νοίκιασε μόνο ένα παράλληλο ψέμα
κι άφησέ το να στέκει έρμαιο
απέναντί μου

Ούτως η άλλως
την αλήθεια σ’ αυτή τη σφαγή

μόνο εγώ τη γνωρίζω

(Φωτογραφία Εξωφύλλου: Χάρης Τσιλόπουλος)

Η Μαρία Χρονιάρη γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τα Ανώγεια της Κρήτης. Σπούδασε τηλεόραση, έκανε σεμινάρια σκηνοθεσίας και εργάστηκε ως οπερατέρ.

Η «Αγέννητη γη» είναι το πέμπτο βιβλίο της.








ΠΑΤΡΙΚ ΧΑΜΙΛΤΟΝ /// ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ






Οι σκλάβοι της μοναξιάς



Patrick Hamilton
μετάφραση: Κατερίνα Σχινά

Στερέωμα, 2017
352 σελ.


****
Βρισκόμαστε στην Αγγλία, στη μέση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενός πολέμου που φαίνεται μοιραίο να συνεχίζεται για πάντα, ενός πολέμου που έχει γίνει τρόπος ζωής. 

Η δεσποινίς Ρόουτς, μια μοναχική γυναίκα τριάντα εννέα ετών, έχει αφήσει πίσω της το Λονδίνο και τους συνεχείς βομβαρδισμούς του, για να αναζητήσει καταφύγιο σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, νοικιάζοντας δωμάτιο στην πανσιόν "Τεϊοποτείο Ρόζαμουντ". Εκεί, θα βυθιστεί στην μονοτονία μιας άχρωμης καθημερινότητας ανάμεσα σε πληκτικούς, καχύποπτους, ακόμη και προσβλητικούς συγκατοίκους, "υπόδουλη στη μοναξιά που διαφεντεύει κάθε της πράξη". Και ξαφνικά, η ζωή της δεσποινίδας Ρόουτς θα αποκτήσει ενδιαφέρον και ζωντάνια λόγω της εμφάνισης ενός ευχάριστου, συναισθηματικού Αμερικανού Υπολοχαγού. Η παρουσία του αλλάζει δραματικά την καθημερινότητα των ενοίκων του "Τεϊοποτείου Ρόζαμουντ", η ισορροπία ανατρέπεται και η δεσποινίς Ρόουτς έρχεται αντιμέτωπη με ένα μεγάλο δίλημμα.

Περιγράφοντας μια επική μάχη προσωπικοτήτων μέσα στο αποτελματωμένο περιβάλλον μιας κλειστοφοβικής πανσιόν, ο Χάμιλτον δημιούργησε είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα και αστεία βιβλία που γράφτηκαν ποτέ με θέμα τις δοκιμασίες μιας μοναχικής καρδιάς. 
Η εισαγωγή είναι της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέως Doris Lessing. 
Η έκδοση συνοδεύεται από επίμετρο και κατάλογο έργων από την Κατερίνα Σχινά. 




"Αιφνιδιαστικά σύγχρονο... αψύ, αληθινό, σκληρό, ειρωνικό...Αν σας ενδιαφέρει να πετάξετε από τον Ντίκενς στον Μάρτιν Έιμις με μια μόνο στάση, τότε ο Χάμιλτον είναι ο άνθρωπός σας".



Nick Hornby


ΠΗΓΉ ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ /// ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΑΜΑΝΗΣ /// ΤΙ ΕΙΝΑΙ;








Ανδρέας Κουραμάνης Τι είναι;, Γαβριηλίδης, 2017


ΓΡΆΦΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΠΟΛΥΜΕΝΗΣ


Η ποιητική συλλογή του Ανδρέα Κουραμάνη σα να μας παροτρύνει, δια του τίτλου της, να της απευθύνουμε το ίδιο ερώτημα:  τι είναι; Τι είναι μια ποιητική συλλογή με τέτοιο τίτλο; Μια πρώτη απάντηση ας μας τη δώσουν οι ίδιοι της οι στίχοι:

«Mια εποχή που αποβροχοποίησε τον ουρανό»
«Οδηγούμαστε στους πρακτικούς θανάτους»
«Ζούμε για ένα Σ΄αγαπώ σύγκορμο»
«Άνθρωποι μακριά από τους ανθρώπους
Ψέμα μέσα στο ψέμα»
«Στο υπερώο η φωτιά του σύμπαντος
Καίγεται το αγαθό σε όλη του την απλότητα»
«Δισυπόστατοι μπαίνουμε στο χρόνο
Λευκοί και φέροντες χρωμάτων»

Η ποιητική συλλογή αρθρώνεται σε δέκα ποιήματα: Ο τρόπος του ήλιου, Κόσμος έξω στον κόσμο , Λευκό φως, Κοίταγμα ακτίνας, Δεν έγινε και τίποτα, Μοναχικά, Ε!, Ω!, Γράψε τα όνειρά σου, Τι είναι; Θεός. Οι τίτλοι δίνουν μια εικόνα του νήματος που διατρέχει τη συλλογή, η οποία  έχει τα χαρακτηριστικά μια φιλοσοφικοποιητικής σύνθεσης. Απορίες και με τις δύο όψεις τους, είτε ως θαυμασμός είτε ως ερώτημα ενώπιον του κόσμου, αναγκάζουν τον ποιητή να αναμετρηθεί με κεντρικά ζητήματα: Τι είναι αυτό αξίζει στη ζωή, τι είναι οι άνθρωποι γύρω μας, τι είναι ο κόσμος, τι είναι η γνώση, τι είναι η εμπειρία, τι είναι η τέχνη. Το περίγραμμά του σα να σχηματίζεται από φιλοσοφικές πινελιές: το πρόσωπο του υποκείμενο, η γνώση, το σώμα, τα πρόσωπα γύρω μας, η φύση, ο κόσμος και τι θα μας κοσμίσει εντέλει.
Τα ποιήματα έχουν φακό ευρυγώνιο, αποσκοπούν σε μια εποπτική θέα,  ταυτόχρονα όμως «ζουμάρουν» σε λεπτομέρειες,   σαστίζουν μπροστά σε καθημερινά μικρά θαύματα, εκείνα που μας ξυπνάνε και αντιστέκονται στους καταλλήλως επιβληθέντας «πρακτικούς θανάτους», όπως του αποκαλεί ο ποιητής. Αντιστέκονται σε ό,τι  νεκρώνει το θαύμα της ανθρώπινης περιπέτειας επί γης.Αν μπορούσε να απομονωθεί τι αποπνέει ως αίσθηση η συλλογή είναι μιαπαιδική αθωότητα, όχι όμως ανέφελη αλλά με επίγνωση των διαψεύσεων που παραμονεύουν. Έτσι, η αθωότητα εδώ προκύπτει ως μια δύσκολη κατάκτηση, για να μπορέσει να στρέψει ο άνθρωπος το βλέμμα του στον ουρανό και να προσανατολιστεί με τον τρόπο του ήλιου.
Οι στίχοι στα ποιήματα κινούνται με ευκολία από ένα φιλοσοφικό λεξιλόγιο σε ποιητικές εκλάμψεις. Είναι εμφανής μια προσπάθεια συμπύκνωσης από τον ποιητή και μια επίγνωση ότι οι στίχοι του, παρά το  φιλοσοφικό τους φορτίο, εντέλει θα κριθούν στο πεδίο του ποιητικού ιδιώματος. Οι αιφνίδιες τομές, οι εικόνες και οι μεταφορές κυριαρχούν, μαζί με μια ρυθμικότητα, κάτι ανάλαφρο και βαρύ ταυτόχρονα στην αίσθηση του κόσμου. Κάπως έτσι συνυπάρχουν ποιήματα όπως το «Ε!Ω!» ή ο «Κόσμος έξω στον κόσμο»
Οι απορίες που διατρέχουν τη συλλογή, δεν είναι μια πόζα, υπάρχει η ανάγκη να προσδιοριστεί μια  στάση, μια  υπόσχεση έστω απάντησης. Ο Κουραμάνης αρχίζει να κινείται προς το ιερό, προς το θείο. Δεν νίπτει τα χείραςτου, αλλά προχωρεί στην δική του κατάθεση:  στην αλήθεια ορισμένων ανθρώπινων σχέσεων, στη δημιουργία, στον τρόπο του ήλιο. Και καταλήγει:
« το μυστήριο του «Τι είναι;»

Επαφίεται στο Θεό
Ναι σκεπάστηκε»
Το μυστήριο δεν εξατμίστηκε, δεν λύθηκε, αλλά σκεπάστηκε. Επαφίεται στον Θεό και σκεπάζεται, με τη δύναμή του όμως να είναι εσαεί παρούσα.
Στο ποίημα «Θεός» αναφωνεί ο Κουραμάνης: «Όλη η ζωή μια αρχή!»


Επιστρέφοντας στο αρχικό ερώτημα για την ίδια τη συλλογή, δηλαδή τι εντέλει είναι, διαφωτιστικό γίνεται το «τι δεν είναι» η συλλογή ετούτη:   δεν είναι αποσπασματικό, δεν είναι εσωστρεφές, δεν είναι πόζα, δεν είναι η μανιέρα της εύκολης θανατίλας που συχνά πρωταγωνιστεί στην εκμαίευση ποιητικού συναισθήματοςαλλά δίχως χωρίς να εκφράζει μια τρομώδη αγωνία πριν το τέλος. Η ποιητική συλλογή του Κουραμάνη είναι ένας ύμνος, είναι νοήματα ξεδιπλωμένα πάνω σε ένα παιδικό χαμόγελο, είναι η ζεστασιά από την ανάσα δίπλα, είναι ένα βλέμμα στραμμένο ψηλά.





****