Translate

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Σκοτεινοί τόποι Περιήγηση στα σκοτεινά τοπία της εγχώριας μυθοπλασίας




Σκοτεινοί τόποι
Περιήγηση στα σκοτεινά τοπία της εγχώριας μυθοπλασίας 


Φαντασία και δυστοπία, λαογραφία, αστικός αλλά και μεταφυσικός τρόμος
στα Reflections του Death Disco (Ωγύγου 15 και Λεπενιώτου, Ψυρρή). 

Την Πέμπτη 19/1 στις 8 μ.μ,  

έξι συγγραφείς φαντασίας και τρόμου των εκδόσεων Ars Nocturna ,Nightread και Momentum συναντώνται, συνομιλούν και διαβάζουν από τα βιβλία τους: Τέτη Θεοδώρου, Σταμάτης Λαδικός, Γιάννης Μαργέτης, Σπύρος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Τσουρέκης, Ηφαιστίων Χριστόπουλος. 


Τη συζήτηση συντονίζουν: Αγγέλα Γαβρίλη (βιβλιοκριτικός Diavasame.gr), Τζανέτος Καβαλιώτης (δημοσιογράφος, συγγραφέας), Μιχάλης Μανωλιός (συγγραφέας) 

Λίγα λόγια για τους συγγραφείς και τα βιβλία τους: 

Τέτη Θεοδώρου «Από τη σκόνη», Ars Nocturna 

Στις γωνιές του τακτοποιημένου και καλά οργανωμένου αστικού τοπίου ελλοχεύουν σκοτεινά σημάδια, μέχρι να εισβάλλουν με βιαιότητα στην καθημερινή ζωή, δημιουργώντας αστικούς μύθους ή μεταφέροντας αλλόκοτες δοξασίες μιας άλλης εποχής. 


Σταμάτης Λαδικός «Camera Obscura», Momentum 

Δώδεκα διηγήματα τρόμου από τον κόσμο των νεκρών ώς τα απειλητικά δάση όπου κατοικούν οι φόβοι μας, από τους δρόμους του βικτοριανού Λονδίνου ώς την Πρέβεζα του Καρυωτάκη. Η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι ιστορίες τρόμου, μπορεί και να μην είναι «ιστορίες». 


Γιάννης Μαργέτης «Σε ξένο κόσμο», Momentum
 
Τέσσερις παράξενες ιστορίες για τη Σκιά που κοιμάται στο υποσυνείδητο και ξυπνά στα όνειρα... Μια νουβέλα και τρία διηγήματα, για τον άγνωστο που βλέπουμε κάθε μέρα στην άλλη πλευρά του καθρέφτη και για τις διαφορετικές εκδοχές της πραγματικότητας...


Σπύρος Παπαδόπουλος «Ο Εξουσιαστής-Η Μάσκα της Εξουσίας», Momentum 

Το Νόρμαντ, το μεγάλο βασίλειο στη μυθική Κατρανική χερσόνησο, υποφέρει από τον εικοσαετή πόλεμο. Ο Άλχων, γιoς του βασιλιά του Νόρμαντ, και οι επιστήθιοι φίλοι του θα αρχίσουν να ξετυλίγουν το νήμα που οδηγεί σε ένα φοβερό μυστικό και συνδέει τη γέννησή του με την έναρξη του πολέμου. Ο πρίγκιπας θα κατανοήσει ότι κάποια μυστικά ίσως είναι καλύτερα να μένουν θαμμένα για πάντα. 


Κωνσταντίνος Τσουρέκης «Η Στύγα, και άλλες ιστορίες λαογραφίας και φαντασίας των Καλαβρύτων», Nightread 

Ένα ξεχωριστό ταξίδι στις καλές βρύσες, τα Καλάβρυτα. Ιστορίες Λαογραφίας για τη ζωή των κατοίκων, τις αφηγήσεις και τους μύθους του παρελθόντος, αλλά και σημαντικά ιστορικά γεγονότα που συντάραξαν την περιοχή... Ιστορίες Φαντασίας, όπου το φανταστικό στοιχείο ενώνεται με το ρεαλιστικό, για να μας ταξιδέψει και να μας φέρει πιο κοντά σε ένα μαγικό τόπο, γεμάτο καλά νερά από βρύσες πολλές. . 


Ηφαιστίων Χριστόπουλος «Η Κενή Διαθήκη», Momentum 

Μπορείς άραγε να ακούσεις τις φωνές των τόπων; Γιατί οι τόποι θυμούνται. Το θέμα είναι αν εσύ μπορείς να τους καταλάβεις. Η Κενή Διαθήκη, αφηγείται ιστορίες γι’ αυτά τα ρημαγμένα, σκοτεινά τοπία και για τα ανθρώπινα φαντάσματα που τα στοιχειώνουν. Τέσσερα διηγήματα και μία νουβέλα που συνθέτουν μια λυρική δυστοπία φαντασίας.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΕΝΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ



 
'Ενας αόριστος άνθρωπος



Σπύρος Βρεττός

Γαβριηλίδης, 2016
160 σελ.


Δώδεκα ιστορίες με μυστήριο, αγωνία, ανατροπές και χιούμορ. Σε μια καυτή Ελλάδα, σ’ έναν καυτό κόσμο. Ήρωες που προκαλούν, σχεδόν σκηνοθετούν, τα γεγονότα και συναντιούνται με τρόπους απρόσμενους. Αντιμέτωποι με τους φόνους που έκαναν ή ίσως δεν έκαναν. Αντιμέτωποι με τη ζωή και τον θάνατό τους. Μπαινοβγαίνουν με άνεση στην αλήθεια και το ψέμα, τη γνώση και την άγνοια του εαυτού τους, τη φαντασία και την αιχμηρή πραγματικότητα. Η τέχνη και η είσοδός τους στο αλλόκοτο ή το γκροτέσκο, πού θα τους οδηγήσει και τι θα φανερώσει; Ο έρωτας μπορεί να είναι μόνο ανεκπλήρωτος και φανταστικός; Πόσο αόριστα νιώθουν και κινούνται οι ήρωες στο πλαίσιο που τους ορίζει; Ζουν την καθημερινή τους ζωή σαν κατάσταση ακραία; 

biblionet 

✩ 32ο τεύχος Fractal ✔ 89 νέα κείμενα




www.fractalart.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΒΙΒΛΙΟ:
ΜΟΥΣΙΚΗ:
ΘΕΑΤΡΟ:
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ:
ΣΙΝΕΜΑ:
ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ:
ΑΠΟΨΕΙΣ:
RE-FRACTAL:
FRACT-ALL:

[Κυκλοφορεί το τεύχος 36 του περιοδικού Vakxikon.gr ]






                                                               
[Κυκλοφορεί το τεύχος 36 του περιοδικού vakxikon.gr ]
"Ποιητή, κλείσε την πόρτα στο παράλογο" (Δ. Βαλλάτος)

Δημοσιεύονται ανέκδοτα ποιήματα των Γιώργου Βέη, Aσημίνας Ξηρογιάννη, Αθηνάς-Στυλιανής Μίχου, Κώστα Γραμματικόπουλου, Γεωργίας Ντεμίρη, Ανδρέα Αντωνίου και Στέλιου Ροΐδη. Επίσης, ανέκδοτα διηγήματα των Θόδωρου Σούμα, Αθηνάς Λατινοπούλου και Νίκου Σφαμένου.


Συνομιλήσαμε με την Αναστασία Καλλιοντζή, τον Πέτρο Τατσόπουλο, την Τέσυ Μπάιλα, την Αναστασία Μαργέτη, τους Λαμπριάνα Οικονόμου  Μιχάλη Παπαντωνόπουλο, τους Βάνα Πεφάνη και Κώστα Αρζόγλου και τον Σωτήρη Λαγωνίκα.

Δημοσιεύονται κείμενα των Χριστίνας Λιναρδάκη, Αγγελικής Δημουλή, Δήμου Χλωπτσιούδη, Ανδρονίκης Μαστοράκη και Αλέξανδρου Τσαντίλα.

Μεταφράζονται ανέκδοτα πεζά των Βενιαμίν Φραγκλίνου και Νικολάι Σεμιόνοβιτς Λεσκόφ, και ανέκδοτα ποιήματα των Καρλ Ριστικίβι, Ιβέτ Χολτ, Πατ Μόρα και Τερεσίνκα Περέιρα.

Προδημοσιεύονται αποσπάσματα της νέας ποιητικής συλλογής της Ασημίνας Ξηρογιάννη και της νουβέλας του Κώστα Γραμματικόπουλου.

Κριτικές για κυκλοφορίες νέων βιβλίων από τους κριτικούς λογοτεχνίας Τζούλια Γκανάσου, Θεοχάρη Παπαδόπουλο, Μαρία Σαμαρτζή, Αρετή Βάνα, Μαίρη Γεωργιοπούλου, Διώνη Δημητριάδου, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Τέσυ Μπάιλα, Κατερίνα Μαλακατέ και Θέδα Καϊδόγλου.

Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται άρθρα της Ασημίνας Ξηρογιάννη και του Αθανάσιου Βαβλίδα και οι μόνιμες στήλες της Αναστασίας Γκίτση και του Φώτη Νικολάου.

Εκθέσεις ζωγραφικής της Έφης Ψωΐνου και του Γιώργου Μαγγίρα, και έκθεση φωτογραφίας του Γιώργου Διαμαντίδη.

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

XΡΥΣΑ ΜΑΣΤΟΡΟΔΗΜΟΥ //// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ






Σκύλος 


Κατηφορίζω οδό Συγγρού
κοντά στα μεσάνυχτα
μια νύχτα από αυτές
που οι μάγισσες κατεβάζουν τα φεγγάρια 


Αρσενικές ιέρειες του έρωτα προσπερνούν
τρελαμένα σκυλιά αλυχτάνε
οι κρεμασμένοι δείχτες του ρολογιού
σημαίνουν
την ώρα της σκοτεινής πρωτεύουσας 


Αδέσποτος σκύλος γυρνώ
κοιτάζοντας μάτια σκοτάδια
ανθρώπους με σκύλους
για βόλτα νυχτερινή 


Γαβγίζω παραπονεμένα
γουβ, γουβ
ίσως κάποιος με λυπηθεί ˙
σε τούτη εδώ την πόλη
είναι περισσότεροι
αυτοί που ζουν με ένα σκύλο 


παρά με έναν άνθρωπο. 

 ****

MAILER DEMON 

Το μήνυμα δεν έφτασε
στον προορισμό του
λοξοδρόμησε
στο δάσος της τεχνολογίας
στην πυκνή βλάστηση των ηλεκτροφόρων καλωδίων. 



Ίσως να ήταν λάθος
η διεύθυνση σου η ηλεκτρονική
ίσως να άλλαξες δίκτυο
αδύνατη μαζί σου η επαφή 



Δεν είναι κανείς εδώ 


Το μήνυμα δεν έχει παραλήπτη
έπεσε στο κενό 


Όπως τα λόγια μας
όπως οι σιωπές μας
όπως οι φωνές μας
όπως η αγάπη…


 ****
 
 Ο πίνακας είναι παρμένος από εδώ
Violet, Green and Red), by Mark Rothko

*** 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ





Δοκιμάζοντας το ποίημα, ποίηση, Ασημίνα Ξηρογιάννη, εκδόσεις Vakxikon.gr 2017



[1] Στο περιθώριο της ζωής ανθίζουν τα ποιήματα
[2] Κι όμως το περιθώριο είναι η αληθινή ζωή
[3] Εκεί όπου ο χρόνος δεν ορίζεται
[4] Και δεν πρέπει να κάνεις το λάθος
[5] να πεις τον αριθμό 24
[6] ή έστω να τον σκεφτείς.
[7] Τα ωραία έρχονται μετά:
[8] Όταν πέφτεις στο κενό του χρόνου,
[9] Όταν ταλαντεύεσαι μαγικά ανάμεσα στο πάντα
και το ποτέ,
[10] Όταν αιωρείσαι πάνω από τη λευκή κόλλα χαρτί,
[11] Τότε αλλάζει ο μέσα σου ρυθμός
[12] Και το εσωτερικό τοπίο φωτίζεται
[13] Τότε η αμηχανία σου μοιραία γίνεται λέξη
[14] Και η λέξη γίνεται στίχος.
[15] Στίχος που δεν χωρά σε μια συμβατική μέρα,
[16] Που δεν μπορεί να κλειστεί μέσα σε 24 ώρες -αλλοίμονο!-
[17] Το ξέρεις πια! Σε ένα άχρονο παρόν ανθίζουν
τα ποιήματα
[18] Όταν δεν είσαι αναγκασμένος να μετράς τις ώρες
[19] Και να πρέπει να τις βγάζεις πάντα 24,
[20] Όταν τολμάς να επινοήσεις μια δική σου ώρα,
[21] Τη δική σου ώρα που θα ’ναι συνώνυμη
της αιωνιότητας,
[22] Που θ’ αποτελείται από άπειρα λεπτά
και δευτερόλεπτα,
[23] Άπειρα ερεθίσματα της ψυχής και της νόησης.
[24] Την ώρα που συνιστά τον δικό σου λόγο
για το άρρητο
[25] Την 25η Ώρα: την Ποίηση.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΟΥΜΠΑΣ /// Γραφείον ενικού τουρισμού


ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΡΟΥΜΠΑΣ

Γραφείον Ενικού Τουρισμού
Εκδόσεις Καλλιγράφος, Αθήνα 2016




Γράφει ο Γιάννης Στρούμπας



               Το Γραφείον ενικού τουρισμού είναι ένα ταξίδι σε τόπους και στον χρόνο. Χρονικά παρακολουθεί την πορεία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Η πορεία αυτή ορίζεται στην έναρξή της από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης με τα αρχικά δειλά βήματα της νεόκοπης ελληνικής μικροαστικής Δημοκρατίας («Τα μπάνια του λαού»), διέρχεται από μια περίοδο διαφαινόμενης οικονομικής ακμής, ίσως επίπλαστης («Εντός, εκτός κι επί τα αυτά»), και καταλήγει στην οικονομική διολίσθηση της χώρας στα μνημόνια και την κηδεμονία των «εταίρων» της στη Δύση («Ψυγείο πάγου»), σε μια πορεία σηματοδοτούμενη από την ακαμψία του «γύψου» (Χούντα Συνταγματαρχών) και του «πάγου» (μνημονιακή παρακμή).

                Το τοπίο είναι, ως επί το πλείστον, τα ελληνικά πελάγη των καλοκαιρινών διακοπών του νεοέλληνα. Ο ποιητικός ήρωας κινείται μεταξύ παραλιών, περιβολιών, λιμανιών, καταστρωμάτων πλοίων, νησιών και γυμνών αιγαιοπελαγίτικων λόφων, αλλά κι επί της εθνικής οδού, διατρέχοντάς την από την Αττική μέχρι τη Θράκη, με ενδιάμεσους σταθμούς τα Καμένα Βούρλα, τον θεσσαλικό κάμπο, τη Συμπρωτεύουσα, τη Νέα Καρβάλη. Η μετακίνηση στον τόπο περιλαμβάνει διαρκείς μετακινήσεις στον χρόνο, από τα πρώτα παιδικά χρόνια του ποιητικού ήρωα μέχρι την ενηλικίωσή του, κι αποκεί πίσω στην εφηβεία και πάλι στην ωριμότητα.

                Τόποι και πρόσωπα προσφέρουν αλλεπάλληλες αφορμές για γνωριμία με τους ανθρώπους μα και για ενδοσκόπηση κι αυτογνωσία. Το άνοιγμα στον κόσμο, η επαφή, η ερωτική διάθεση είναι ζητούμενα. Ταυτόχρονα όμως γεννούν συχνά απογοητεύσεις, οι οποίες οδηγούν σε μια αντίστροφη διαδικασία απομόνωσης. Το ποιητικό υποκείμενο διεκδικεί την ηρεμία, τη φυγή απ’ την οχλοβοή («Δωμάτιο με ηχώ»), από τη γκρίνια («Τσούχτρες»), από τον βιοποριστικό κάματο. Το ταξίδι του μετατρέπεται από πληθυντικό σε ενικό, σε σημείο ώστε ακόμη και να αντιμετωπίζει σαν ανακούφιση την προσδοκώμενη αποδημία των γηραλέων του συγγενών που επιμένουν στα γινάτια τους («Το μόνον της ζωής της ταξίδιον»). Κι αποτάσσοντας όσα παρεξηγεί, καταλήγει ασυναίσθητα να συμπεριφέρεται το ίδιο σύμφωνα με το κατακριτέο εκ μέρους του ήθος.

                Η ενική διαδρομή είναι σπαρμένη από επαχθή φορτία. Στο πλαίσιο αυτό ακόμη και τα πλάσματα της φύσης, τζιτζίκια («Τζίτζικας») και κουνούπια («Θηλυκά βαμπίρ»), καθίστανται ανυπόφορα. Άλλοτε, σπουργίτια («Σπουργίτι στην άμμο») και θαλάσσιες χελώνες («Καρέτα-καρέτα») συμβάλλουν με το παράδειγμά τους σε μια φιλοσοφικότερη θεώρηση του βίου. Εκεί όπου τα πάντα είναι διεκδικήσιμα και συνάμα παρεξηγήσιμα, η αμφιταλάντευση του ποιητικού ήρωα μεταξύ του συλλογικά ωφέλιμου και του προσωπικού βολέματος διατηρείται, φανερώνοντας ότι οι προβληματισμοί θα παραμείνουν αναπάντητοι και η ίδια πορεία θα συνεχίζεται εσαεί, με τις προσδοκίες και τις ταπεινότητές της.

                Η συνειδητοποίηση της αδυναμίας οδηγεί τον ποιητικό αφηγητή σε μια πικρά ειρωνική αντιμετώπιση των καταστάσεων, ακόμη και στον αυτοσαρκασμό. Η ειρωνεία απλώνεται στις «αρετές» του τόπου («Μένουμε Ελλάδα»), στο εθνικό «μεγαλείο» («Τσούχτρα»), σε εργασιακούς θεσμούς («Υπεράριθμος»), σε ήθη των διακοπών, ιδίως με την εμμονική επιδίωξη της απόλαυσης ιδιαίτερων τοπικών γεύσεων («Ενθύμιον οπωσδήποτε», «Κουραμπιέδες Καρβάλης»), ακόμη και στη λογοτεχνική αποτύπωση των σχολίων, στον βαθμό στον οποίο τίτλοι έργων της νεοελληνικής λογοτεχνίας ενσωματώνονται σ’ ένα νέο περιβάλλον, προσλαμβάνοντας καινούριες, απρόσμενες διαστάσεις («Το μόνον της ζωής της ταξίδιον» από το ομότιτλο ποίημα· και «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους» από το «Δουλεμπόριο λουκουμάδων»).

                Κι η λύτρωση εντέλει; Παντού και πουθενά. Στη διαιώνιση του μικρού παιδιού σε πατέρα ταυτιζόμενο με την παιδική ανωριμότητα («Απροσάρμοστος») και στην υιοθέτηση της ανωριμότητας αυτής. Στη θαλπωρή της παιδικής ηλικίας («Μπάλα μου πελαγίσια»). Στις εσωτερικές συγκρούσεις της οικογένειας («Σολομώντεια σανίδα») και τη «σολομώντεια» υπέρβασή τους. Στον βιασμό του τοπίου («Υψίστη γραφικότης») και στον συμβιβασμό μ’ αυτόν («Ζουμ»). Στην αντικατάσταση του ηρωικού ιδανικού από το ευδαιμονικό όραμα («Καμένα Βούρλα»). Άτακτη υποχώρηση; Προσγείωση στην πραγματικότητα; «Ρεαλισμός»; Ίσως το σκαλοπάτι του «πουθενά», που μπορεί να λειτουργήσει σαν εφαλτήριο παντοειδών λυτρωτικών εκτοξεύσεων.

***